Pod celowo niejednoznacznym tytułem powieści Pilar Quintana, Suka, znajdziemy krótką powieść (120 stron), rozgrywającą się w Kolumbii, w dusznej atmosferze małego, niemal odciętego od świata miasteczka otoczonego z jednej strony oceanem, a z drugiej selwą – gęstym, dzikim tropikalnym lasem. Czterdziestoletnia Damaris opiekuje się opuszczoną rezydencją swojego wujostwa, która powoli rozsypuje się w wilgotnym klimacie dżungli. Jej relacje z mężem są naznaczone rutyną i chłodem emocjonalnym. Wielkim niespełnionym marzeniem Damaris jest posiadanie dziecka.
Jej nudne, wypełnione oglądaniem telenowel życie zmienia się, kiedy adoptuje szczeniaka, małą suczkę, którą nazywa Chirli – tak, jak zawsze chciała nazwać córkę. Chirli jednak pewnego dnia ucieka w selwę, a kiedy wraca, nie jest już tym samym słodkim pieskiem. Zaczyna się włóczyć, zachodzi w ciążę i regularnie znika na kilka dni. Damaris na wszelkie sposoby chce na nowo przywiązać do siebie Chirli.
Pilar Quintana przedstawia nam psychologiczny portret kobiety pełnej poczucia winy i rozgoryczenia. Autorka kolejno odsłania różne epizody z przeszłości głównej bohaterki i wspaniale stopniuje poczucie niepokoju i dziwności, które narasta, gdy obserwujemy jej poczynania. A każdej scenie towarzyszy złowieszcza obecność amazońskiej puszczy, pełnej jadowitych węży i owadów, toksycznych roślin i splątanych ścieżek prowadzących donikąd.
Przeczytaj jeżeli:
- potrzebujesz wciągającej książki na jeden wieczór,
- interesują cię książki nurtu weird girl lit,
- lubisz literaturę iberoamerykańską.
